|
Ben böyle bakip durmayacaktim, dili bagli,
Islam’i uyandirmak için haykiracaktim.
Gür hisli, gür imanli, beyinler cosar ancak,
Ben zaten uzun boylu düsünmekten uzaktim!
Haykir! Kime, lakin? Hani sahipleri yurdun?
Ellerdi yatanlar, saga baktim, sola baktim;
Feryadimi artik bogarak, na’sini, tuttum,
Bin parça edip si’rime gömdüm de biraktim.
Seller gibi vadiyi eninim saracakken,
Hiç çaglamadan, gizli inen yas gibi aktim.
Yoktur elemimden su sagir kubbede bir iz;
Inler ”safahat” imdaki husran bile sessiz!
Mehmet Akif Ersoy
 |
Bu içeriğe ait yorumları masaüstüne alabilirsiniz
Kültür-Edebiyat 
